Passie is een belangrijke drijfveer, slechts voor enkelen valt me op.
Passie wordt door de tijdsgeest verbonden met lijden en overspoeld door oncontroleerbare emoties ‘de weg kwijtraken’. Gepassioneerd leven is niet verstandig rilt men door angst bevangen. Kijk maar naar bevlogen goeroes, idealisten, zelfmoordkunstenaars en alleenheersers uit het verleden. Daar komt niet veel goeds van.
(more…)
Zo mooi gezegd, maar doen is anders. Want wie ben je eigenlijk echt en wie wil je zijn om dat te worden? Dat is zo ingewikkeld, dan kan je her en der wel een cursus, therapie of workshop er tegen aan gooien, om erachter te komen dat je er daarna en na al die inspanning er nog niet achtergekomen bent. Ook kan je stapels zelfhulpboeken kopen en de een klikt mooier en simpeler ‘zo gezegd, zo gedaan’ dan de ander, maar als puntje bij paaltje komt verzand je al gauw weer in desillusie na de aanvankelijke opwinding van een geloof in een nieuwe methode voor zelfverbetering. Als je de stukjes op mijn site leest is het een stuk goedkoper en simpeler voor je, vermoed ik.
(more…)
Uitgewerkt zondag 15 juni 2008
Vol liefde boog de pianostemmer zich over het wel en wee van mijn piano. Het viel wel mee, ze was niet zo ontstemd vandaag. Er was zo zeker tijd over voor een riedeltje. Mijn parkieten kwetterden gezellig mee met de klassieke muziek. Hij merkte op dat beesten zo van muziek konden genieten… behalve kleine keffertjes, vertrouwde hij me toe.
(more…)
Uitgewerkt zaterdag 20 december 2008
Om verder te komen met schrijven zal ik mijn ‘schrijfspier’ wat vaker moeten oefenen om uiteindelijk te kunnen komen tot het schrijven van verhalen en boeken.
Tot nu toe blijft het creatieve werk verscholen achter de waarmaken blogspots chaotiek van abstractie. Op die manier probeer ik ook achter de werkelijkheid te komen, maar stilletjes verlang ik naar diepgang en dat is alleen tevoorschijn te toveren door mijn creativiteit de ruimte te geven. Waarnaar ik wil graven is de magische realiteit. Mijn magische realiteit.
(more…)
Uitgewerkt zaterdag 24 januari 2009
Alle wegen leiden naar Rome…
Zo ook alle tao’s, als vliegen op hun prooi.
Tao is alles en niets,
maar voor ons een ‘manier van leven’.
De kunst van het nietsdoen als het ware
Alle tao’s vertrekken vroeg of laat uit ‘Rome’,
omdat iedereen vergeet er te blijven.
Er wordt alleen gesproken over bewustzijn en onbewustzijn door mensen, ik neem daarom aan dat het iets typisch menselijks is. Sommige mensen bakenen deze bewustzijnsniveaus af van onbepaalde dus eindeloze bewustzijnsniveaus door te spreken over het collectief en persoonlijk onbewuste en dat we ons ergens bewust van zijn geworden. Het individuele bewustzijn wordt nog steeds niet zo hoog geacht, omdat de ervaringen op dat niveau niet altijd collectief aanvaard worden (denk aan bijvoorbeeld Galileo Galilei die lang geleden leefde -om aan de veilige kant te blijven- en zelfs bewijzen leverde dat niet de mens maar de zon het middelpunt is van ons zonnestelsel; hierdoor kwam hij in conflict met de R.K.kerk).
(more…)
Juni 2009 heb ik kennis genomen van het boek: De evolutie van brein en bewustzijn. Het pionierswerk van Jung en Pierre Teilhard de Chardin, geschreven door Paul Revis. Het is een wetenschappelijke studie en zijn jargon maakt het boek daarom meer geschikt voor een intellectueel publiek.
Mijn eerste indruk is verfrissend. Oude miskende bevindingen (eerste helft 1900) zijn uit de laden van de wetenschap gevist, afgestoft en in de was gezet! Tevens mijn verstoft bewustzijn. Omdat het boek niet bedoeld is voor een breed publiek, vind ik het toch belangrijk om een recensie te schrijven zodat de boodschap van het boek meer toegankelijk wordt.
(more…)
De laatste tijd valt me steeds meer en meer op in hoeverre mannen en vrouwen verschillen in hun kijk op de wereld. We zien beiden hetzelfde maar het accent is anders en daardoor de interpretatie. In de volksmond praat men bijvoorbeeld over het nut van actief korte termijn denken en passief lange termijn denken en de onderlinge misverstanden die daarvan het gevolg zijn.
Een voorbeeld…
(more…)