Er was eens een prins die verlangde naar onvoorwaardelijke liefde, omdat hij zo bang was om alleen te zijn. Hij verwarde onvoorwaardelijke liefde met voorwaardelijke, omdat het zo op elkaar lijkt en omdat hij nog maar net volwassen was geworden en geen ervaring had opgedaan om op eigen benen te staan.
En zoals iedereen die vanuit de grond van zijn hart iets wenst werd zijn wens vervuld. Hij kwam zijn droomprinses tegen. Ze had gouden blonde lange lokken en een figuur die er om schreeuwde om gekoesterd en met de liefde vereerd te worden. Ook zij verlangde naar onvoorwaardelijke liefde, ook zij was bang voor eenzaamheid, ook zij was in de war door haar jeugdige leeftijd. Het was liefde op het eerste gezicht en jarenlang leek niets hun pril geluk in de weg te staan totdat het moment aanbrak dat ze hun leven met elkaar gingen delen.
(more…)

Uitgewerkt zondag 15 juni 2008

Vol liefde boog de pianostemmer zich over het wel en wee van mijn piano. Het viel wel mee, ze was niet zo ontstemd vandaag. Er was zo zeker tijd over voor een riedeltje. Mijn parkieten kwetterden gezellig mee met de klassieke muziek. Hij merkte op dat beesten zo van muziek konden genieten… behalve kleine keffertjes, vertrouwde hij me toe.
(more…)

Uitgewerkt zaterdag 20 december 2008

Om verder te komen met schrijven zal ik mijn ‘schrijfspier’ wat vaker moeten oefenen om uiteindelijk te kunnen komen tot het schrijven van verhalen en boeken.

Tot nu toe blijft het creatieve werk verscholen achter de waarmaken blogspots chaotiek van abstractie. Op die manier probeer ik ook achter de werkelijkheid te komen, maar stilletjes verlang ik naar diepgang en dat is alleen tevoorschijn te toveren door mijn creativiteit de ruimte te geven. Waarnaar ik wil graven is de magische realiteit. Mijn magische realiteit.
(more…)

Uitgewerkt zaterdag 24 januari 2009

Alle wegen leiden naar Rome…
Zo ook alle tao’s, als vliegen op hun prooi.
Tao is alles en niets,
maar voor ons een ‘manier van leven’.
De kunst van het nietsdoen als het ware
Alle tao’s vertrekken vroeg of laat uit ‘Rome’,
omdat iedereen vergeet er te blijven.

(more…)

Ter gelegenheid van het lichtfeest 2007

Bij elke geboorte verschijnt de muze in twee gedaanten vlak na elkaar. De eerste gedaante, vrouwe Wetenschap wenst de pasgeborene een veilige en koesterende omgeving toe om zijn stem tot ontwikkeling te brengen. De tweede gestalte, vrouwe Kunst, wenst de nieuweling een aanmoedigende en ondersteunende omgeving toe om diens stem vorm te geven.
(more…)

Aangemaakt op: 15-01-2004

Stel je eens voor dat wij ons allemaal bevinden in de duistere grot van Plato’s parabel. Aan elkaar geketend staren wij naar schimmen geprojecteerd op een muur. Wij proberen onderling eerst nog de grillige schaduwen te beschrijven en te verklaren, want wij herinneren ons vaag iets anders ervaren te hebben, lang geleden, toen we nog heel jong waren. Maar na verloop van tijd is deze schimmenwereld ons zo gewoon geworden, dat we niet beter weten dan dat deze wereld de werkelijkheid is…

(more…)

Aangemaakt op: 20-02-2004

Heerlijk als de eerste zonnestralen weer doorkomen in januari. Elke middag tussen twaalf en een maak ik een wandeling door het bos. De laatste dagen had het veel geregend en het was waterkoud, dus de wandeluitjes waren behoorlijk ingeperkt en bestreken niet meer dan het stratenblok rond mijn huis. De lage winterzon maakte lange witgele halen door de bomen en het regenvocht van de afgelopen dagen stoomde op als een prachtige nevel, waardoor het bos in soft focus te bewonderen was.

Afgeleid door de verfrissende schoonheid van het bos voelde ik bijna niet, dat ik ergens op trapte. Ik voelde het bijna ook niet door de zachte modderachtige brij van vocht en bladeren. De reden, dat ik het voorwerp wél bemerkte kwam door de sensatie dat het voorwerp bij mij teweegbracht…
(more…)